Mów płynniej z linking words!

Linking words to nic innego jak spójniki, czyli te części mowy, które „spajają” naszą wypowiedź w logiczną całość, łącząc ze sobą zdania, czy nawet akapity. Dodatkowo wzbogacają naszą wypowiedź i ułatwiają odbiorcy zrozumienie przekazywanej przez nas treści. Czy warto jest stosować w mowie? Oczywiście! Zapraszam do artykuły, gdzie wytłumaczę jak ich używać.

 

Trochę teorii, czyli dlaczego to ważne

Wystarczy, że porównamy poniższe wypowiedzi:

I didn’t like the party. The weather was beautiful. I wanted to go home. My friends weren’t there. I was bored. (Nie podobało mi się na imprezie. Pogoda była piękna. Chciałem iść do domu. Moich przyjaciół tam nie było. Byłem znudzony.)

 

Chyba zgodzimy się, że nie brzmi to najlepiej. Ale wystarczą 2-3 słowa, aby ta wypowiedź nabrała sensu:

Although the weather was beautiful, I didn’t like the party. I wanted to go home because my friends weren’t there, and I was bored. (Chociaż pogoda była piękna, nie podobało mi się na imprezie. Chciałem iść do domu, bo nie było tam moich przyjaciół i się nudziłem.)

 

Jak widać na powyższym przykładzie, bardzo często po spójniku mamy normalny szyk zdania. Dla każdego czasu, oczywiście, ten szyk zdania jest trochę inny – jednak możemy powiedzieć, że ogólny schemat wygląda mniej więcej w ten sposób:

spójnik + osoba + czasownik posiłkowy + czasownik główny + dopełnienie (np. co, komu, czemu?) + okoliczniki: Jak? Gdzie? Kiedy?

 

Czasownik posiłkowy to np. have/has w czasie present perfect, czy don’t w przeczeniach w czasie present simple. Może to też być czasownik modalny (np. can czy should). Czasem nie potrzebujemy czasownika posiłkowego, np. w zdaniu twierdzącym w czasie present simple.

 

Poniżej znajdują się przykłady najważniejszych linking words wraz z przykładowym zastosowaniem w zdaniach. Zacznijmy od podstawowych, raczej wszystkim znanych przykładów:

  • and – i, a
  • but – ale
  • or – lub
  • so – więc

He wanted to watch a film and drink a cup of coffee, but he had to work, so he got down to it. (Chciał obejrzeć film I wypić filiżankę kawy, ale musiał pracować, więc zabrał się do pracy.)

 

Przed tymi spójnikami stawiamy przecinek wtedy, gdy łączą dwa niezależne zdania nadrzędne (takie, które zachowują sens, jeśli postawi się po każdym z nich kropkę – np. He wanted to watch a film./He had to work.). Zauważmy, że jeśli po spójniku nie powtarzamy osoby (He wanted to watch a film and drink a cup of coffee), to możemy pominąć przecinek.

 

However

Jeśli chcemy brzmieć bardziej wyrafinowanie, możemy zamiast but powiedzieć however (jednakże). Wtedy w piśmie uważamy na przecinek za however, jeśli to od tego słowa zaczynamy zdanie. Jeśli however stoi w środku zdania, łącząc dwa zdania nadrzędne (=niezależne), to przed nim stawiamy średnik, a po przecinek. Po however mamy konstrukcję zdania zależną od czasu, którego używamy (schemat ogólny powyżej).

I agree with you. We might be wrong. (=dwa niezależne zdania)

I agree with you. However, we might be wrong.

I agree with you, however, we might be wrong. (Zgadzam się z tobą, jednakże, możemy się mylić.)

However może być także wtrąceniem – znajduje się wtedy w środku zdania i wyodrębniamy ten spójnik za pomocą przecinków, zarówno za i przed.

We might be wrong. I, however, agree with you.

W ten sam sposób możemy stosować: nevertheless (niemniej jednak), czy nonetheless (niemniej jednak, jednakże).

 

Therefore

So również ma swój bardziej formalny odpowiednik, a jest nim therefore (dlatego, więc, zatem). Po therefore obowiązuje nas konstrukcja zdania w zależności od czasu, jaki stosujemy (schemat ogólny powyżej).

I wasn’t prepared for the test, therefore, I was under stress. (Nie byłem przygotowany na test, więc byłem zestresowany)

Jak widzimy, interpunkcja jest taka sama, jak w przypadku however czy nonetheless.

 

 

Otherwise

Otherwise oznacza „w przeciwnym razie”. Również po tym spójniku mamy konstrukcję zdania zależną od czasu.

You have to study more, otherwise you will fail. (Musisz uczyć się więcej, w przeciwnym razie oblejesz.)

 

Although, Even though, though

Although – tłumaczymy jako „chociaż” lub „mimo że”. Jeśli występuje na początku zdania, to zaraz po nim powinien znaleźć się podmiot (wykonawca czynności) oraz czasownik (i reszta zdania, jak w naszym modelowym schemacie).

Rozważając poniższe przykłady, zwróćmy uwagę na poprawną interpunkcję. Jeśli although znajduje się w środku zdania, to nie stawiamy przed nim przecinka (chociaż w języku polskim ten przecinek zdecydowanie powinien się tu znaleźć).

Although it was raining, I decided to go for a walk. (Chociaż padało, zdecydowałem się pójść na spacer)

I decided to go for a walk although it was raining. (Zdecydowałem się pójść na spacer, chociaż padało.)

Though jest odpowiednikiem although, jednakże oprócz początku i środka zdania, możemy go również postawić na samym końcu (szczególnie w języku mówionym):

She didn’t like the party. I don’t care though. (=but I don’t care) (Nie podobało jej się przyjęcie, ale nie obchodzi mnie to.)

Even though natomiast ma silniejszy wydźwięk niż although (choć znaczenie jest to samo).

Even though she likes him, she doesn’t want to help him. (Mimo że go lubi, nie chce mu pomóc.)

 

In spite of  / despite

In spite of/despite – „pomimo”. Chociaż znaczenie jest podobne do although, to konstrukcja zdania po tych spójnikach będzie wyglądała troszkę inaczej. Porównajmy poniższe zdania (niepoprawne zastosowanie zostało oznaczone „*”):

*In spite of she was tired, she came to the party. (*spójnik + podmiot+ czasownik…)

In spite of the fact that she was tired, she came to the party. (in spite of/despite + rzeczownik lub wyrażenie rzeczownikowe) – Mimo że była zmęczona, przyszła na przyjęcie.

O wyrażeniu rzeczownikowym mówimy, gdy np. rzeczownik jest poprzedzony przymiotnikiem.

In spite of a splitting headache, he wanted to come. (Pomimo okropnego bólu głowy chciał przyjść.)

In spite of being tired, he helped his mother. (in spite of/despite + -ing [rzeczownik odczasownikowy] + reszta zdania) – Pomimo bycia zmęczonym, pomógł swojej mamie.

Despite what he saw, he didn’t say a word. (despite/in spite of + zaimki, np. that,this,those,these,what)

(Pomimo tego, co zobaczył, słowem się nie odezwał.)

PAMIĘTAJMY: po despite unikamy jak ognia of!

*We went for a walk despite of the weather.

We went for a walk despite the weather/in spite of the weather.

 

In case

In case – „na wypadek/w razie gdyby”, „jeżeli”. Podstawowy błąd popełniany przez wiele osób stosujących ten spójnik to użycie po nim czasu przyszłego (najczęściej konstrukcji z will). Nie róbmy tego! 😊 Czasy powszechnie stosowane po in case to present simple lub present perfect, albo past simple (gdy odnosimy się do przeszłości).

I’ll take an umbrella in case it rains. (= Wezmę parasol na wypadek gdyby padało.)

I’ll remind him about the party in case he has forgotten. (Przypomnę mu o przyjęciu na wypadek gdyby zapomniał)

I took an umbrella in case it rained. (Wziąłem parasol w razie gdyby padało.)

PAMIĘTAJMY, że in case of to nie to samo co in case. Po in case of stawiamy rzeczownik, np. in case of fire = jeśli będzie pożar/ w razie pożaru.

 

Unless

Unless – „jeżeli nie”, „chyba że”. Ten spójnik możemy wykorzystać w niektórych trybach warunkowych zamiast if… not (jeśli warunek jest w jakimś stopniu możliwy do spełnienia – nie, jeśli jest nieprawdopodobny). Jak w przypadku if, tu również stosujemy konstrukcję zdania w czasie present simple, jeśli odnosimy się do przyszłości. Jeśli zaczynamy zdanie od unless, to oddzielamy zdanie podrzędne (to z unless) od nadrzędnego przecinkiem. Jeśli unless jest w środku zdania, nie stawiamy przecinka.

I won’t play football unless the weather improves. = I won’t play football if the weather doesn’t improve. (Nie zagram w nogę, chyba że poprawi się pogoda/jeżeli pogoda się nie poprawi.)

Unless the weather improves, I won’t play football.

As long as/Provided/Providing

As long as/provided/providing = only if („tylko, jeśli”, „pod warunkiem, że”). Podobnie, jak w przypadku unless, mogą być użyte w zdaniach warunkowych zamiast if. Po tych spójnikach również mamy konstrukcję zdania zależną od czasu, jednak pamiętajmy, że odnosząc się do przyszłości, używamy PRESENT SIMPLE (nie will!).

Provided (that) you give me the money back, I’ll help you. (Pomogę ci pod warunkiem, że oddasz mi pieniądze.)

 

Because, as, since

As/because/since – „ponieważ”. Po tych spójnikach stosujemy konstrukcję zdania twierdzącego w odpowiednim czasie (zależnie od kontekstu). Jeśli spójnik znajduje się w środku zdania, nie stawiamy przed nim przecinka, natomiast jeśli zaczynamy od niego zdanie, to przecinek stawiamy na końcu zdania podrzędnego.

As/Since/Because I didn’t want to disappoint him, I said nothing. (Ponieważ nie chciałem go rozczarować, nic nie powiedziałem.)

I said nothing because/as/since I didn’t want to disappoint him. (Nie powiedziałem nic, ponieważ nie chciałem go rozczarować.)

 

As, When, While

As stosujemy również, gdy chcemy powiedzieć, że dwie rzeczy działy się w tym samym czasie, np.:

As I grow up, I understand the world better. (Dorastając, rozumiem świat lepiej.)

As I walked home, I admired the views. (Idąc do domu, podziwiałem widoki.)

Gdy chcemy powiedzieć, że jakaś czynność trwała i nagle została przerwana/wydarzyła się inna czynność, dla dłuższej czynności zastosujemy czas past continuous, a dla krótszej past simple. Zamiast as możemy zastosować when (kiedy) i while (podczas gdy + past continuous).

As/while/when I was going home, I met my old friend. (Wracając do domu, spotkałem mojego starego przyjaciela.)

When  stosujemy również, gdy jakieś zdarzenia następowały po sobie (sekwencja zdarzeń – past simple).

When I heard the news, I called my brother and told him about it. (Kiedy usłyszałem tę wiadomość, zadzwoniłem do brata i mu o tym powiedziałem.)

Aby odnieść się do przyszłości, po when (oraz after, as soon as itp.) stosujemy czas present simple lub present perfect (który podkreśla ukończenie czynności w przyszłości). Więcej na ten temat możecie znaleźć w na końcu artykułu o czasach przyszłych.

When I have money, I’ll buy you some flowers. (Gdy będę mieć pieniądze, kupię ci kwiaty.)

When I have finished my work, I’ll call you. (Gdy skończę pracę, zadzwonię do ciebie.)

 

Porównywanie – Like, as if/as though

Gdy mówimy, jak ktoś/coś wygląda, czuje się lub wykonuje jakąś czynność, możemy użyć zarówno like, jak i as if/as though.

She looks as if she is tired/like she is tired. (spójnik + podmiot + czasownik…)

(Wygląda, jakby była zmęczona = prawdopodobnie jest zmęczona)

She sounded as if she was ill. (Brzmiała, jakby była chora.)

She ate as if/like she hadn’t eaten for ages. (Jadła, jakby nie jadła od wieków.)

Ciekawostka:  z as if/though czasami możemy użyć czasu przeszłego, aby odnieść się do teraźniejszości. Na czym polega różnica? Porównajmy:

She looks as if/though she likes working. (Wygląda, jakby lubiła pracować = możliwe, że lubi pracować.)

She looks as if/though she liked working. (Wygląda, jakby lubiła pracować = przypuszczamy, że tak naprawdę nie lubi.)

Na koniec.

I tak oto dotarliśmy razem do końca lekcji o spójnikach. Dziękuję, że znaleźliście chwilę na lekturę i mam nadzieję, że ten artykuł rozjaśnił Wasze wątpliwości i pomoże Wam wzbogacić język zarówno mówiony i pisany. Good luck! 🙂

NAJNOWSZE WPISY: